۱۳۹۶ چهارشنبه ۹ فروردين
منشور اخلاقي بيمار-پرسنل

 

استانداردهاي ملي پوشش بيماران و كاركنان موسسات پزشكي

مقدمه:

 به استناد مواد 85 و 88 قانون برنامه چهارم توسعه و به منظور ارتقاء مستمر كيفيت خدمات سلامت، تعالي عملكرد خدمات باليني افزايش بهره وري و حفظ حريم شخصي و كرامت انساني، رعايت موازين و ضوابط عرفي و اجتماعي، حفظ سلامت ايمني كاركنان و بيماران، ايجاد تصوير مثبت از اخلاق حرفه‌اي، افزايش ضريب امنيت فردي و شغلي كاركنان و شناسايي سريع آنان در محيط كار، استانداردهاي پوشش افراد در موسسات پزشكي و ضوابط مرتبط با آن به شرح ذيل ابلاغ مي شوند :

فصل1) كليات :

1) در اجراي مواد اين دستورالعمل رعايت مفاد راهنماي كشوري نظام مراقبت عفونت هاي بيمارستاني الزامي است.

2) لباس فرم كاركنان آموزشي و بهداشتي _ درماني مونث شامل روپوش ، شلوار ، مقنعه يا روسري  )به طوري كه موها و گردن كاملا پوشيده شوند ( ، كفش و جوراب مي باشد.

3) لباس فرم كاركنان آموزشي بهداشتي، درماني مذكر شامل روپوش ، شلوار ، كفش و جوراب مي‌باشد.

4) لباس بيمار بستري (مونث(  شامل روسري يا مقنعه ، پيراهن بلند )تا روي زانو ( و شلوار مي‌باشد.

5) لباس بيمار بستري )مذكر) شامل پيراهن و شلوار مي‌باشد.

6) ضرورتاً در تمام مسيرهاي جابجايي بيماران (مونث) در داخل يا بين بخش‌ها،شنل بلند و گشاد يا چادر به پوشش بيماران افزوده مي شود.

 

 

فصل 2 ) ضوابط پوشش :

7)لباس بيماربستري بايد حداقل اين ويژگي ها را تأمين كند : شناسايي آسان، ارائه خدمات مطلوب درماني، برخورداري بيمار از راحتي و آسايش كافي و رعايت كرامت و حريم شخصي بيمار.

8) رعايت تمامي شئون پوشش بدن و الزامات درماني در داخل اتاق هاي عمل، راديولوژي، آنژيوگرافي و اسكوپيها در لباس هاي ويژه مورد استفاده بيماران )گان ( و حين انجام اعمال الزامي است. توجه به اين موضوع قبل و بعد از بيهوشي و براي بيماران دچار اختلال حواس ، كاهش سطح هوشياري يا اختلالات رواني اهميت دو چندان پيدامي كند.

9) لباس فرم بايستي متناسب با حرفه و در رده‌هاي مختلف، متحدالشكل باشد.

10)در درون بخش هاي بيمارستاني استفاده از هر گونه پوشش غير حرفه‌اي روي لباس فرم مصوب ممنوع است.

11) در بخش هاي ويژه ، اتاق عمل ، آژيوگرافي و فضاهاي استريل و نوزادان ، كاركنان مكلف به پوشيدن لباس مخصوص اين بخش ها مي باشند.

12) رنگ و مدل لباس فرم و لباس مخصوص بخش هاي مذكور در ماده فوق ، متناسب با نياز و درخواست هر مركزدرماني بايد به تاييد معاونت درمان دانشگاه علوم پزشكي مربوطه برسد.

13) روپوش بايد سالم، تميز، دگمه‌ها بسته، اطو كشيده، گشاد و حداقل تا حد زانو با ضخامت مناسب باشد به نحوي كه لباس زير روپوش قابل رويت نباشد. شلوار نبايد تنگ ، چسبان ، كشي يا كوتاه )بالاتر از مچ)  باشد.

14) كفش بايد تميز، جلو بسته، قابل شستشو، با پنجه و پاشنه‌ي پهن باشد و نكات ايمني متناسب با حرفه، در آن لحاظ شود و هنگام راه رفتن صدا ندهد.

15) زيورآلات در نواحي از بدن كه در معرض آلودگي ميكربي يا محيطي هستند نبايد استفاده شوند.

16) استفاده از هرگونه ماده بودار تند يا حساسيت زا در محل كار ممنوع مي باشد.

17)ناخن ها بايد كوتاه و تميز و مرتب باشد. استفاده از لاك و رنگ ناخن و ناخن مصنوعي در محيط‌هاي ارائه خدمات درماني ممنوع است.

18)الصاق كارت شناسايي عكس دار، حاوي نام خانوادگي كامل و حرف اول نام، سمت فرد و محل خدمت در جلوي لباس به نحوي كه براحتي از فاصلهي 2 متري قابل خواندن باشد براي تمامي كاركنان در محيط هاي درماني الزامي است. طرح، محتوي و رنگ زمينهي هر رسته بايد به تاييد ادارات حراست و امور نيروي انساني دانشگاه علوم پزشكي در واحدهاي دولتي و در ساير واحدها به تاييد كارفرما برسد.

19) هرگونه تصوير برداري ، فيلمبرداري و ضبط صدا از بيمار با استفاده از تلفن همراه و غيره بدون اجازه كتبي بيمارممنوع است .

 

قوانين كلي بيمارستان

1-        پوشيدن فرم اعلام شده از طرف وزارتخانه به شرح زير مي باشد :

پوشش بانوان :

كارشناس و كاردان پرستاري : مانتو سفيد شلوار و مقنعه سورمه اي جوراب و كفش سفيد

بهيار : مانتو، شلوار، مقنعه، جوراب و كفش سفيد

كمك بهيار : مانتو طوسي شلوار طوسي و مقنعه مشكي

پوشش آقايان :

كارشناس پرستاري : روپوش سفيد شلوار سورمه اي كفش مشكي

كاردان پرستاري : روپوش سفيد شلوار سورمه اي كفش سفيد

بهيار : روپوش، شلوار و كفش سفيد

2-   به منظور تحكيم و تثبيت ارزش هاي اسلامي و حفظ قداست محيط كار ، رعايت گفتار و رفتار بر اساس اخلاق اسلامي الزامي است.

3-استفاده از هرگونه عطر و زيورآلات و آرايش در محيط كار اكيدا ممنوع است.

 

1.jpg

منشور حقوق كاركنان

از آنجائيكه توفيق خدمت به بيماران و دردمندان و نجات جان انسانها در زمره برترين عبادات قرار دارد و نجات جان يك انسان از سوي شارع مقدس با نجات جان تمامي انسانها برابر محسوب شده است؛ با توجه به اينكه لازم خدمت به بيماران داشتن محيطي آرام و كاركناني خدوم وبا انگيزه مي باشد و به جهت حفظ حقوق كاركنان عزيز و فداكاري كه شبانه روز در خدمت بيماران مي باشند منشور حقوق كاركنان و پرسنل و بيمارستان به شرح ذيل تهيه گرديده است:

1.       پرسنل بيمارستان حق دارنددر قبال ارائه مراقبت مطلوب و موثرازجانب بيماران و و همراهان مورد احترام كامل قرار گيرند

2.       پرسنل بيمارستان حق دارند فقط در چارچوب وظايف قانوني و براساس اصول علمي و دستورالعمل هاي مصوب در وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشكي ارائه خدمت و روشهاي درماني اقدام نمايد.

3.    پرسنل بيمارستان حق دارند جهت ارائه مراقبت مطلوب و موثر محيطي آرام و امني
داشته باشند

4.       پرسنل بيمارستان حق دارند عليرغم درخواست و اصرار بيماران از انجام دادن اعمال خلاف اصول و قواعد حرفه اي كه موجب آسيب ديدن جسمي و يا روحي بيمار مي شود امتناع نمايند

5.       پرسنل بيمارستان حق دارند از هر گونه تعرض و پرخاشگري گفتاري و گرداري احتمالي توسط بيماران و يا همراهان در امان باشند

6.       پرسنل بيمارستان حق دارند بر اساس شرح وظايف و زير نظر مسئول مربوطه و براساس قوانين و مقررات در انجام وظايف قانوني خود مستقل باشند

7.       پرسنل بيمارستان حق دارند از سلوك مناسب و تكريم از سوي مسئولين ، كاركنان ، ماموران دولتي ، بارزسان بيماران و همراهان ايشان برخوردار شوند

8.       پرسنل بيمارستان حق دارند از حمايت و مساعدت قضايي از سوي مسئولين ، در مواردي كه به دليل انجام وظايف شخصي مورد پيگيري قرار مي گيرند ، برخوردار شوند.

9.       پرسنل بيمارستان حق دارند از آخرين دستورالعمل ها و روش هاي نوين درماني و آئين نامه هايي كه مرتبط با وظايف شخصي انان مي باشد در چارچوب مقررات مربوطه بهره مند شوند.

فصل ها و ماده قانوني در رابطه با منشور حقوق كاركنان شامل موارد ذيل مي باشد :

فصل چهاردهم - تمرد نسبت به مامورين دولت

ماده 607 - هرگونه حمله يا مقاومتي كه با علم و آگاهي نسبت به مامورين دولت در حين انجام وظيفه آنان به عمل آيد تمرد محسوب مي شود و مجازات آن بشرح ذيل است:

1 - هرگاه متمرد به قصد تهديد اسلحه خود را نشان دهد حبس از شش ماه تا دو سال

2 - هرگاه متمرد در حين اقدام دست به اسلحه برد حبس از يك تا سه سال

3 - در ساير موارد حبس از سه ماه تا يك سال

تبصره - اگر متمرد در هنگام تمرد مرتكب جرم ديگري هم بشود به مجازات هر دو جرم محكوم خواهد شد .

فصل پانزدهم - هتك حرمت اشخاص

ماده 608 - توهين به افراد از قبيل فحاشي و استعمال الفاظ ركيك چنانچه موجب حد قذف نباشد به مجازات شلاق تا ( 74 ) ضربه و يا پنجاه هزار تا يك ميليون ريال جزاي نقدي خواهد بود .

ماده 618 - هركس  با هياهو و جنجال يا حركات غير متعارف يا تعرض به افراد موجب اخلال نظم و آسايش و آرامش عمومي گردد يا مردم را از كسب و كار باز دارد به حبس از سه ماه تا يك سال و تا (74) ضربه شلاق محكوم خواهد شد

 


 

منشورحقوق بيمار در ايران

 

بينش و ارزش
يكايك افراد جامعه متعهد به حفظ و احترام به كرامت انسان ها مي باشند.اين امر در شرايط بيماري از اهميت ويژه اي برخوردار است. بر اساس قانون اساسي توجه به كرامت والاي انساني از اصول پايه نظام جمهوري اسلامي بوده ، دولت موظف است خدمات بهداشتي‌ - درماني را براي يكايك افراد كشور تأمين كند. بر اين اساس ارائه خدمات سلامت بايد عادلانه و مبتني بر احترام به حقوق و رعايت كرامت انساني بيماران صورت پذيرد.
اين منشور با توجه به ارزشهاي والاي انساني و مبتني بر فرهنگ اسلامي و ايراني و بر پايه برابري كرامت ذاتي تمامي گيرندگان خدمات سلامت و با هدف حفظ ، ارتقا و تحكيم رابطه انساني ميان ارائه كنندگان و گيرندگان خدمات سلامت تنظيم شده است.
حقوق بيمار


1
- دريافت مطلوب خدمات سلامت حق بيمار است.

- ارائه خدمات سلامت بايد:
1-1) شايسته شان و منزلت انسان و با احترام به ارزش‌ها، اعتقادات فرهنگي و مذهبي باشد ؛
2-1) بر پايه‌ي صداقت، انصاف،ادب و همراه با مهرباني باشد ؛
3-1) فارغ از هرگونه تبعيض از جمله قومي، فرهنگي، مذهبي، نوع بيماري و جنسيتي باشد ؛
4-1) بر اساس دانش روز باشد ؛
5-1) مبتني بر برتري منافع بيمار باشد ؛
6-1) در مورد توزيع منابع سلامت مبتني بر عدالت و اولويت هاي درماني بيماران‌ باشد ؛
7-1) مبتني بر هماهنگي اركان مراقبت اعم از پيشگيري، تشخيص، درمان و توانبخشي باشد ؛
8-1) به همراه تامين كليه امكانات رفاهي پايه و ضروري و به دور از تحميل درد و رنج و محدوديت‌هاي غيرضروري باشد 9-1) توجه ويژه‌اي به حقوق گروه‌هاي آسيب‌پذير جامعه از جمله كودكان،زنان باردار، سالمندان، بيماران رواني، زندانيان، معلولان ذهني و جسمي و افراد بدون سرپرست داشته باشد ؛
10-1) در سريع‌ترين زمان ممكن و با احترام به وقت بيمار باشد ؛
11-1) با در نظر گرفتن متغيرهايي چون زبان، سن و جنس گيرندگان خدمت باشد ؛
12-1) در مراقبت‌هاي ضروري و فوري (اورژانس)، بدون توجه به تأمين هزينه‌ي آن صورت گيرد. در موارد غيرفوري(الكتيو) بر اساس ضوابط تعريف شده باشد ؛
13-1) در مراقبت‌هاي ضروري و فوري (اورژانس)، در صورتي كه ارائه خدمات مناسب ممكن نباشد، لازم است پس از ارائه‌ي خدمات ضروري و توضيحات لازم، زمينه انتقال بيمار به واحد مجهز فراهم گردد؛
14-1) در مراحل پاياني حيات كه وضعيت بيماري غير قابل برگشت و مرگ بيمار قريب الوقوع مي باشد با هدف حفظ آسايش وي ارائه گردد. منظور از آسايش كاهش درد و رنج بيمار، توجه به نيازهاي رواني، اجتماعي، معنوي و عاطفي وي و خانواده‌اش در زمان احتضار مي‌باشد. بيماردر حال احتضار حق دارد در آخرين لحظات زندگي خويش با فردي كه مي‌خواهد همراه گردد.


2- اطلاعات بايد به نحو مطلوب و به ميزان كافي در اختيار بيمار قرار گيرد.

1-2) محتواي اطلاعات بايد شامل موارد ذيل باشد:
1-2-2) مفاد منشور حقوق بيمار در زمان پذيرش ؛
2-1-2) ضوابط و هزينه‌هاي قابل پيش بيني بيمارستان اعم از خدمات درماني و غير درماني و ضوابط بيمه و معرفي سيستم هاي حمايتي در زمان پذيرش ؛
3-1-2) نام، مسؤوليت و رتبه‌ي حرفه‌اي اعضاي گروه پزشكي مسئول ارائه مراقبت از جمله پزشك، پرستار و دانشجو و ارتباط حرفه‌اي آن‌ها با يكديگر؛
4-1-2) روش‌هاي تشخيصي و درماني و نقاط ضعف و قوت هر روش و عوارض احتمالي آن ، تشخيص بيماري، پيش آگهي و عوارض آن و نيز كليه‌ي اطلاعات تأثير‌گذار در روند تصميم‌گيري بيمار ؛
5-1-2) نحوه‌ي دسترسي به پزشك معالج و اعضاي اصلي گروه پزشكي در طول درمان ؛
6-1-2) كليه‌ي اقداماتي كه ماهيت پژوهشي دارند.
7-1-2) ارائه آموزش‌هاي ضروري براي استمرار درمان ؛
2-2) نحوه‌ي ارائه اطلاعات بايد به صورت ذيل باشد :
1-2-2) اطلاعات بايد در زمان مناسب و متناسب با شرايط بيمار از جمله اضطراب و درد و ويژگي‌هاي فردي وي از جمله زبان، تحصيلات و توان درك در اختيار وي قرار گيرد، مگر اين‌كه:
- تأخير در شروع درمان به واسطه‌ي ارائه‌ي اطلاعات فوق سبب آسيب به بيمار گردد؛ (در اين صورت انتقال اطلاعات پس از اقدام ضروري، در اولين زمان مناسب بايد انجام شود.)
- بيمار علي‌رغم اطلاع از حق دريافت اطلاعات، از اين امر امتناع نمايد كه در اين صورت بايد خواست بيمار محترم شمرده شود، مگر اين‌كه عدم اطلاع بيمار، وي يا سايرين را در معرض خطر جدي قرار دهد ؛
2-2-2) بيمار مي‌تواند به كليه‌ي اطلاعات ثبت‌شده در پرونده‌ي باليني خود دسترسي داشته باشد و تصوير آن ‌را دريافت نموده و تصحيح اشتباهات مندرج در آن را درخواست نمايد.


3- حق انتخاب و تصميم‌گيري آزادانه بيمار در دريافت خدمات سلامت بايد محترم شمرده شود.

1-3) محدوده انتخاب و تصميم‌گيري درباره موارد ذيل مي‌باشد:
1-1-3) انتخاب پزشك معالج و مركز ارائه‌كننده‌ي خدمات سلامت در چارچوب ضوابط ؛
2-1-3) انتخاب و نظر خواهي از پزشك دوم به عنوان مشاور ؛
3-1-3)شركت يا عدم شركت درهر گونه پژوهش، با اطمينان از اينكه تصميم‌گيري وي تأثيري در تداوم و نحوه دريافت خدمات سلامت نخواهد داشت ؛
4-1-3) قبول يا رد درمان هاي پيشنهادي پس از آگاهي از عوارض احتمالي ناشي از پذيرش يا رد آن مگر در موارد خودكشي يا مواردي كه امتناع از درمان شخص ديگري را در معرض خطر جدي قرار مي‌دهد؛
5-1-3) اعلام نظر قبلي بيمار در مورد اقدامات درماني آتي در زماني كه بيمار واجد ظرفيت تصميم‌گيري مي‌باشد ثبت و به‌عنوان راهنماي اقدامات پزشكي در زمان فقدان ظرفيت تصميم‌گيري وي با رعايت موازين قانوني مد نظر ارائه كنندگان خدمات سلامت و تصميم‌گيرنده جايگزين بيمار قرار گيرد.
2-3) شرايط انتخاب و تصميم‌گيري شامل موارد ذيل مي‌باشد:
1-2-3) انتخاب و تصميم‌گيري بيمار بايد آزادانه و آگاهانه ، مبتني بر دريافت اطلاعات كافي و جامع (مذكور در بند دوم) باشد ؛
2-2-3) پس از ارائه اطلاعات، زمان لازم و كافي به بيمار جهت تصميم‌گيري و انتخاب داده شود.


4- ارائه خدمات سلامت بايد مبتني بر احترام به حريم خصوصي بيمار(حق خلوت) و رعايت اصل رازداري باشد.

1-4) رعايت اصل رازداري راجع به كليه‌ي اطلاعات مربوط به بيمار الزامي است مگر در مواردي كه قانون آن را استثنا كرده باشد ؛
2-4) در كليه‌ي مراحل مراقبت اعم از تشخيصي و درماني بايد به حريم خصوصي بيمار احترام گذاشته شود. ضروري است بدين منظوركليه‌ي امكانات لازم جهت تضمين حريم خصوصي بيمار فراهم گردد؛
3-4) فقط بيمار و گروه درماني و افراد مجاز از طرف بيمار و افرادي كه به حكم قانون مجاز تلقي مي‌شوند ميتوانند به اطلاعات دسترسي داشته باشند؛
4-4) بيمار حق دارد در مراحل تشخيصي از جمله معاينات، فرد معتمد خود را همراه داشته باشد. همراهي يكي از والدين كودك در تمام مراحل درمان حق كودك مي باشد مگر اينكه اين امر بر خلاف ضرورت‌هاي پزشكي باشد.


5
- دسترسي به نظام كارآمد رسيدگي به شكايات حق بيمار است.

1-5) هر بيمار حق دارد در صورت ادعاي نقض حقوق خود كه موضوع اين منشور است، بدون اختلال در كيفيت دريافت خدمات سلامت به مقامات ذي صلاح شكايت نمايد ؛
2-5) بيماران حق دارند از نحوه رسيدگي و نتايج شكايت خود آگاه شوند ؛
3-5) خسارت ناشي از خطاي ارائه كنندگان خدمات سلامت بايد پس از رسيدگي و اثبات مطابق مقررات در كوتاه‌ترين زمان ممكن جبران شود.
در اجراي مفاد اين منشور در صورتي كه بيمار به هر دليلي فاقد ظرفيت تصميم‌گيري باشد، اعمال كليه‌ي حقوق بيمار- مذكور در اين منشور- بر عهده‌ي تصميم‌گيرنده‌ي قانوني جايگزين خواهد بود. البته چنان‌چه تصميم‌گيرنده‌ي جايگزين بر خلاف نظر پزشك، مانع درمان بيمار شود، پزشك مي‌تواند از طريق مراجع ذيربط درخواست تجديد نظر در تصميم‌گيري را بنمايد.
چنان‌چه بيماري كه فاقد ظرفيت كافي براي تصميم‌گيري است، اما ميتواند در بخشي از روند درمان معقولانه تصميم بگيرد، بايد تصميم او محترم شمرده شود
.

 

 

 

تاریخ :
1395/04/14
تعداد بازدید:
161
امتیازدهی
میانگین امتیازها:1 تعداد کل امتیازها:1
مشاهده نظرات (تعداد نظرات 0

ارسال نظرات
دانشگاه علوم پزشکی جهرم
دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی، درمانی
كليه حقوق اين پايگاه متعلق به دانشگاه علوم پزشكي و خدمات بهداشتي درماني جهرم مي باشد.
Powered by DorsaPortal